EDEBİYAT Şiir

İstanbul Görmüş Seni

Istanbul_

İki çoban yıldızı kalmıştı gecesinde,

Biri senin kadar suskun, diğeri son nefesinde.

‘Gideceğim’ dedim, ‘vakit doldu.’

‘Anlat’ dediler, ‘senin yüreğine n’oldu?’

Bir sen çıktı göğsümden, işte o an,

Yankılandın her yanda, her vücuttan.

Mehtap, uyumuştu; uyandı tüm heybetiyle,

Deniz, yaklaştı iyice sıcak şefkatiyle.

Gözlerimden düşmeye başladı iki kıvılcım,

Bedenim ateş aldı, yanmaya başlamıştım,

Bir hazine doğruldu, gönül kafesimden,

Göz değmemiş aynalar buldum içinden.

Köprüler hüzünlendi, kuleler sustu,

Semâda birkaç satır vukû bulmuştu.

Sokakları daraldı şehrin, aniden,

İki kıvılcım daha düştü gözlerimden,

Sordum, ‘Kaç Leyla geçti bu yollardan?’

Deniz dedi, ‘Kaç Mecnun aktı sularımdan!’

Sordum, ‘Kaç aşığı dinledi bu şehr-i zahir?’

Mehtap dedi, ‘Kaç âşıkla inledi bu cevahir!’

Sordum, ‘Şehir, Mecnun’umu nereden bilecek?’

İstanbul dedi, ‘Elbet bir gün gelecek!’

Ben, o İstanbul gecesi yok olmuştum,

Kendimi bir rüyada uyur bulmuştum.

Ayrılık vakti çalmaya başladı, gün doğarken,

Tüm şehir selamladı sevdamı, ben giderken.

Sonra seni sayıklar oldum dün-ü gün,

Saatler koşar oldu, ben edilmişken sürgün.

İstanbul görmüş seni, yine hülyâlı bir sabah,

Denizinden akmışsın, ben sînene ederken tamâh.

O şehr-i kadîmin her parçasında varsın artık,

İstanbul bilmiş seni her parçana olmuş tanık.

Oysa o şehir de o gece sana tutulmuştu,

Oysa o şehir de huzuru sende bulmuştu.

İki çoban yıldızı kaldı, o İstanbul gecesinde;

Biri senin gibi suskun, diğeri benim gibi, son nefesinde….

Yazar Hakkında

Betül Şüheda KAHVECİ

Yorum Yap

Powered by themekiller.com anime4online.com animextoon.com apk4phone.com tengag.com moviekillers.com