EDEBİYAT Şiir

KULAK ARKASI BİR SON

15740830_1488735744477680_6602613636061356644_n

İnsanlar ölüyor

Sesimiz, soluğumuz n’aber ?

 

Ölmek istersin ölümsüz olmak için

Ama ölüm iyi midir bize

Ölüm bekler mi bizi bir sevdalı gibi yanık yüreğiyle

Çıkmıyor işte usulca yanımızdan geçen o ses

Eski kulağı kesikler söylüyor durmadan

Ateşin yanında erirken etim

Beklediğine değmek gerekir yanarken bile

Ama ben ne yaptım derken içimden bir kitle

O acı soğuk büzüyor nefesimi burnuma

 

İnsanlar ölüyor

Bir muşambada sarılıyken

Kaçarken soğuğun meydanından bir köşe kenarına

Donuk donuk türküler söyleniyor, Asya’dan ve dahi Afrika’dan

Bilmem ben Avrupa’yı

Yeterince dillenmiş ki sevmem ünlü işleri

Ünsüzce,

Geçerken bir kahve kenarından

Yüreğimin ezilen kısmını dolduran o sesi ararım

Kaybolur yolum deryalarda

Bir çeşme kenarında solur ciğerlerim, Anadolu’mun kaynağını

Ama bilmem ben

Sağımdan yükselen acının

Soluma değmeyen taraflarını

 

İnsanlık ölüyor işte

Hey insanlar n’aber?

| Remzi Çiçek

Yazar Hakkında

İmsak Dergisi

İmsak Dergisi

Yorum Yap

Powered by themekiller.com anime4online.com animextoon.com apk4phone.com tengag.com moviekillers.com