Şiir

Varölüş

unnamed

Yalın ayak toprağı dövercesine koşuşumuzla

coşkulu, bir o kadar da masum bakışımızın.

Güneşe sert çiçeğe yumuşak dokunuşu

uçan kuşa şaşkın böceğe ürkek.

Gözümüzün gördüğünün ötesinin yokluğuyla

gerçek ötesi hayal ve çizgi dışı boyamızın.

Bütün bunların sonunda, hayat yolunda…

Gitti gelmeyecek yıllar. Usulca…

Kuş aynı, çiçek aynı, güneş aynı

lakin biz değiştik öteyi gördü kalbin aynası.

Hala görebiliyorken bir bak sonsuza

üzerine doğan güneş kimin mezarını aydınlatıyor.

Bitti sanma!

Nicelerine daha doğacak, kabrin kazılınca..

Daha yirmiliyim deme sakın.

Özü topraktır canı toprak çeker bu yapının

“Sermayem ne ne götüreceğim?”

Bunları sor kendine, dünya ötede dursun.

Bir kızıl goncaya benzese de dudağın

goncalar da solar haberin olsun…

Yazar Hakkında

Mustafa Ali BULUT

Yorum Yap

Powered by themekiller.com anime4online.com animextoon.com apk4phone.com tengag.com moviekillers.com